Wpatruje się na młodego Planta od kilkunastu minut,czy to jest normalne?

Tak właśnie.

Witaj w dżungli, z każdym dniem jest tutaj coraz gorzej.
Uczysz się żyć jak zwierzę w dżungli, gdzie my gramy.
Jeśli masz ochotę na coś co widzisz, to w końcu to sobie weźmiesz. Możesz mieć co tylko zechcesz, ale lepiej nie bierz tego ode mnie.

 

The Summer Of Love had special people
Everybody was together so it seemed
The Summer Of Love had lots of changes going down
Looking back's like yesterday
And you can say it all was just a dream

Zegar na ścianie pokazał godzinę 4:05.Od kilku godzin wpatruje się na oklejone plakatami drzwi. Jestem senna.Za oknem zaczyna świtać. Dopijam ostygniętą już herbatę i podchodzę do okna. Jest mi zimno mimo tego, że jest lipiec. Pocieram rękami zziębnięte ramiona. Na mojej twarzy mimowolnie pojawia się szeroki uśmiech, chyba będzie dobrze. Jestem głodna. Nucę pod nosem smętną melodie. Wyciągam z szafy jakieś stare jeansy, spraną koszulkę z prawdopodobnie logiem Aerosmith, teraz trudno je odczytać. Z fotela zgarniam szarą luźną bluzę. Ubieram się i wychodzę z pokoju. Jak duch, powoli i bezdźwięcznie przechodzę przez korytarz. Zakładam przybrudzone trampki i wręcz wymykam się z domu. Po drodze mijam niewielu ludzi. Spieszą się, ciekawe dokąd. Ja idę wolno, nigdzie mi się nie śpieszy i to jest piękne. Zatrzymuje się chwile na przystanku autobusowym. Odchodzę kilka kroków. Widzę autobus jadący w moją stronę. Wygrzebuje kilka drobniaków i wsiadam do niego. Jest godzina 6;10.W środku siedzi tylko kilka osób. Mężczyzna w średnim wieku ubrany w szary garnitur, czyta gazetę. Młody chłopak ze słuchawkami w uszach wpatruje sie w okno. Starsza pani czyści swoje okulary i grzebie w torebce. Wracam wzrokiem do chłopaka przy oknie, uśmiecham się .Siadam kilka miejsc za Nim. Zamykam oczy. Delikatne promienie słońca oświetlają moją bladą i zmęczoną twarz.